Ze zeggen het zo vaak dat het bijna irritant wordt: "Je moet eerst zelfliefde vinden voor je opnieuw kan liefhebben."
Ik rolde altijd een beetje met mijn ogen. Zelfliefde klonk te veel als een Instagram-quote. Maar goed… clichés zijn clichés omdat ze meestal waar zijn. Ook deze.
Hoe overleef ik de jungle?
Het begon allemaal met een kapotte lamp en een Ikea kast die niet recht wilde staan. Pas toen merkte ik hoeveel ik zelf moest oplossen als single. YouTube werd mijn beste vriend. Uren zat ik te kijken naar tutorials van mannen met schroevendraaiers en veel te veel enthousiasme. Na een tijdje kon ik het allemaal zelf. En ik was...
De wetenschap heeft nieuws voor iedereen die denkt dat wij single vrouwen zielig met een kat op schoot zitten te wachten op een Tinder-prins: wij zijn gewoon gelukkiger.
Soms lijkt het alsof je, zodra je een nieuwe liefde hebt, automatisch de vraag krijgt:
"En? Wanneer gaan jullie samenwonen?"
Alsof dat de meetlat van succes is.
Mannen op datingapps blijven me verbazen. Hun foto's vooral. Hoe ze het telkens weer voor elkaar krijgen om zichzelf te fotograferen in het slechtst mogelijke licht, is bijna een talent op zich. Vaak lijkt het alsof de foto is genomen tussen de wasmand en het strijkijzer, op een moment dat niemand het mocht weten.
Soms vraag ik me af of ik een foutje in mijn bedrading heb. Ik vind mannen vaak leuk, gezellig, interessant. Ik kan uren met iemand praten, lachen, overeenkomsten ontdekken… en toch: verliefd word ik bijna nooit. Ik wou dat het anders was. Echt. Hoe fijn zou het zijn om gewoon verliefd te worden, zonder dat ik mezelf steeds afvraag...
Ik zat op een zonnig terras, glas rosé in de hand, toen een vriendin plots zei:
"Wist jij dat de vibrator eigenlijk is uitgevonden door dokters die vrouwen een orgasme gaven tegen hysterie?"
Je herkent ze meteen. Mannen die je in eerste instantie omverblazen met hun charme, maar zodra je iets dieper graaft... stuit je op lucht.
Er zijn twee klassieke valkuilen waar vrouwen massaal in tuimelen als het op relaties aankomt. En nee, het zijn niet de valkuilen van sokken op de vloer of het standaardantwoord "Niks" op de vraag wat er scheelt. Ik heb het over de grote dingen. Gedrag. Prioriteiten. Het verschil tussen mooie woorden en wat iemand echt doet.
'Heb je al iemand?' Het is de vraag die me altijd gesteld wordt op familiefeestjes, etentjes met vrienden en zelfs in de supermarkt. Ik zie ze denken: wat is er mis met haar? Alsof mijn status van 'single' een tijdelijke aandoening is, iets wat zo snel mogelijk opgelost moet worden.










