Wanneer singles en koppels elkaar ontmoeten

Koppels kijken soms naar singles zoals je naar een verloren winkelkarretje op een parking kijkt. Verdwaald, alleen, op zoek naar een bestemming. "Heb je nog niemand gevonden?" "Ik ken anders wel iemand voor jou." "Je moet gewoon wat minder kieskeurig zijn." Alsof single zijn een probleem is dat opgelost moet worden.

Begrijp me niet verkeerd. Natuurlijk zijn er momenten waarop ik thuiskom na een leuke avond en denk: het zou fijn zijn als er iemand op de zetel zat aan wie ik mijn verhaal kon vertellen. Iemand die vraagt hoe mijn dag was. Iemand die luistert naar mijn enthousiaste relaas over een geweldige avond, een gênant moment of een veel te dure aankoop die ik eigenlijk niet nodig had.

Maar daarna kijk ik naar mijn agenda. En besef ik dat ik morgen spontaan kan beslissen om uit eten te gaan. Of naar de cinema. Of een terrasje te doen. Zonder overleg, zonder discussie over wat we gaan eten en zonder compromissen over welke film we kijken.

Vrijheid is een onderschat luxeproduct.

Singles krijgen soms rollen waar ouders alleen maar jaloers op kunnen zijn. Voor de kleintjes ben ik de leuke tante. Degene die geen opvoedkundige verantwoordelijkheid draagt. Ik mag koekjes geven vlak voor het avondeten, een extra ijsje kopen of ze enthousiast leren dat suiker eigenlijk gewoon geluk in korrelvorm is. En als ze daarna veranderen in kleine menselijke tornado's? Dan geef ik ze gewoon terug.

Voor de grotere kinderen krijg je vaak een andere rol. Je wordt vertrouwenspersoon. De volwassene die net genoeg buiten het gezin staat om veilig te voelen. Soms hoor je dingen die hun ouders absoluut niet mogen weten. 

Wat grappig genoeg ook geldt voor die ouders zelf. Als single word je vaak de luisterpaal van je vrienden. Je vriendin vertelt je haar twijfels. Haar partner doet hetzelfde. Voor je het weet ben je relatiecoach zonder diploma. Dat brengt me meteen bij een andere opvallende vaststelling.

Koppels geven graag advies. Heel graag. Vaak advies waar niemand om gevraagd heeft. Terwijl singles meestal perfect weten hoe relaties werken. Velen van ons hebben er tenslotte één gehad. Soms zelfs langer dan de mensen die ons advies geven.

Over één onderwerp lijken koppels opvallend eensgezind: de gastenlijst. En daar duikt de single soms verrassend vaak niet op. Soms word je niet gevraagd omdat het een avond voor koppels is. Dat snap ik nog. Maar soms voel je dat er iets anders speelt. Alsof een alleenstaande vrouw plots een bedreiging vormt voor een relatie die zogezegd rotsvast is. Dat blijft een fascinerend fenomeen. Want als jouw relatie in gevaar komt omdat ik alleen aan tafel zit met een glas wijn en een goed verhaal, dan ben ik waarschijnlijk niet het probleem.

Single zijn is niet beter dan een relatie hebben. Een goede relatie is prachtig. Maar single zijn is ook niet het trieste tussenstation waar sommigen het voor houden. Het is gewoon een andere manier van leven. Met zijn eigen uitdagingen en zijn eigen voordelen.

Zoals, ja dit... Dit stukje is tot stand gekomen zonder enige vorm van overleg. Met niemand 😉.