#3 Dategeheimen: het Datejungle-exemplaar
Ik was er lang van overtuigd dat ik een foute man meteen zou herkennen. Vermoedelijk had ik dat zelfvertrouwen te danken aan een overdosis datingapps. Daar beslissen we tenslotte allemaal binnen de drie seconden of iemand potentieel relatiemateriaal is… of gewoon iemand die eindigt als anekdote in de vriendinnengroep.
Lelijk kapsel? Nope. Rare schoenen? Weg. Selfie in een badkamer met een handdoek op de achtergrond? Meteen retour afzender.
En dan heb je natuurlijk ook nog de andere categorie: de té knappe mannen. Die waarvan je spontaan denkt: ja hoor vriend, jij hebt waarschijnlijk een volledig systeem klaarstaan waarbij je elke ochtend "goeiemorgen prinses" naar vijf vrouwen tegelijk stuurt. Ook verdacht.
Alleen werkt het in de praktijk helaas niet zo simpel.
De echte Datejungle-exemplaren lopen namelijk niet rond met een label op hun hemd. Ze zien er meestal vrij normaal uit. Het zijn mannen waarvan je denkt: jij lijkt eigenlijk best oké. Tot je na een tijdje merkt dat er kleine scheurtjes komen in het mooie verhaal.
Zo heb je bijvoorbeeld de man bij wie alles altijd de schuld van iemand anders is.
Zijn ex was een heks. Zijn vorige relatie liep mis door omstandigheden. Zijn zakenpartner heeft hem bedrogen. Zijn collega's begrijpen hem niet. Het universum lijkt structureel tegen hem samen te spannen. Hijzelf? Hij is een pleaser en heeft gewoon een te goed hart.
Een andere klassieker in de Datejungle is de man met de mysterieuze weekendplanning.
Hij vertelt wel dat hij "een druk weekend" heeft, maar wat dat precies inhoudt blijft opvallend vaag. "Afspraak met vrienden." "Wat dingen regelen." "Beetje rondrijden." Alsof hij een geheim dubbelleven heeft als internationale koerier, maar dan zonder concrete uitleg. Het zijn altijd activiteiten die belangrijk klinken en toch helemaal niets zeggen. Na een tijdje merk je dat je meer weet over zijn favoriete wijn dan over de mensen met wie hij zijn weekends doorbrengt.
Vreemd genoeg leer je zijn familie ook nooit kennen. Vrienden blijven buiten beeld, alsof ze ergens bestaan in een parallel universum waar jij toevallig geen toegang toe hebt.
Het geheimzinnige gsm-gedrag is iets wat snel opvalt. Ik ontmoette eens een man die tijdens onze dates zijn telefoon gewoon op tafel liet liggen. Geen berichtjes, geen meldingen, geen gezoem. Ik dacht nog: wat een verademing. Eindelijk een man die niet constant op zijn gsm zit. Tot ik later ontdekte dat hij daar gewoon een bijzonder efficiënte oplossing voor had bedacht.
Hij zette zijn telefoon op vliegtuigmodus. Geen meldingen of binnenkomende berichten. Geen risico dat er plots "Schatje ❤️" of "Mis uuuuu" op zijn scherm floepte terwijl hij net een slok van zijn wijn nam. Ik moet het hem nageven: logistiek sterk. Moreel iets minder.
Dan zijn er nog de mannen met extreem lange tenen. In het begin lijken die charmant en gevoelig. Tot je merkt dat ze op de vreemdste momenten op hun teentjes getrapt zijn. Je reageert niet meteen op een bericht en plots hangt er een half verwijt in de lucht. Je maakt een grapje dat niet helemaal landt en plots is meneer diep gekwetst. Voor je het weet ben jij hele gesprekken in je hoofd aan het herschrijven. Zodra je het gevoel krijgt dat je op eieren moet lopen, weet je eigenlijk al genoeg.
Vergeet zeker de kleine leugentjes niet. Die lijken in het begin onschuldig. Een detail dat niet klopt. Een verhaal dat bij versie drie ineens toch anders blijkt te zitten. Op zich klein, maar kleine leugentjes hebben de irritante neiging om groot te worden. Want iemand die zonder blozen liegt over iets futiels, doet dat meestal ook met grotere dingen.
Nog zo'n klassieker in de Datejungle: de man die plots "tijd voor zichzelf nodig heeft". Op zich is daar natuurlijk niets mis mee. Iedereen heeft af en toe behoefte aan rust. Alleen bedoelt dit type man meestal iets anders met "tijd voor zichzelf". Dan verdwijnt hij een paar dagen of zelfs een week compleet van de radar. Om daarna weer vrolijk op te duiken alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. "Sorry, was wat druk." Tuurlijk. Druk is tegenwoordig ook een heel flexibel begrip. Vroeger dacht ik dat hij het echt druk had. Nu denk ik eerder: ach, hij heeft gewoon meerdere verhaallijnen lopen.
En dan is er nog mijn persoonlijke favoriet: de man met een indrukwekkende verzameling vrouwelijke vrienden. Niet één, niet twee, maar een volledige vrouwelijke zijcast.
Volgens hem zijn het allemaal "gewoon vriendinnen". Toevallig ook nog eens exen of vrouwen met wie hij ooit "een korte periode" heeft gedatet. Hij zegt dat altijd op exact dezelfde geruststellende toon: "Maak je geen zorgen, dat is puur vriendschappelijk." Natuurlijk kan dat. Ik kijk ook puur vriendschappelijk naar een dessertkaart. Wat ik ondertussen geleerd heb in de Datejungle is dit: een man met één goede vriendin is normaal. Een man met een halve vrouwelijke fanclub is meestal gewoon een klassiek Datejungle-exemplaar met chronisch aandachtstekort.
Het grappige is dat dit soort mannen vaak denkt dat ze ontzettend geraffineerd zijn. Dat hun kleine toneelstukjes niemand opvallen. Terwijl jij daar gewoon halverwege de date zit, naar zijn verhaal luistert, en denkt: Ah, weer zo'n typisch Datejungle-exemplaar.
En dat is misschien nog het mooie aan ouder worden: je herkent die signalen steeds sneller. Niet omdat je cynischer wordt maar omdat je ondertussen al genoeg afleveringen van dezelfde serie hebt gezien.
Dus mijn kleine Dategeheim van vandaag?
Herken je minstens drie van deze signalen? Dan heb je waarschijnlijk geen topmodel te pakken, maar gewoon een stevig Datejungle-exemplaar.
Run girl, run. 🏃♀️